زندگي

 

 

          

هورا بالاخره وبلاگم یه ساله شد

 

تولد  تولد  تولدت  م ب ا رک

امروز یه ساله شدی چه زود گذشت.یادمه چه شور و ذوقی داشتم وقتی

 می خواستم که به تو زندگی بدم و تو نیز رنگ بودنو احساس کنی و تو

حرفهای من باشی و تو جزوی از من باشی. تولدت مبارک

ممنونم از داداش لیزارد که اگه اون نبود الان منم اینجا در بین شماها نبودم.

خیلیا در این یه سال به تو و به من سر زدن رد پایی از خودشون به جا

گذاشتن و رفتن ممنون از حضور سبزتون( به قول فیلسوف کوچیکه:حضور

گرینتون) . خیلیا موندگار شدن و کلبه ی کوچیکه منو قاصدک بارون کردن

ممنونم از همه تون ایشالله که هم خودتون و هم وبلاگاتون سالیان سال

زنده باشین : کاتالیا جون ، عیسی جون ، داداش شیر علی جون (تولدت

 مبارک)، زهرا کوچولو،ثریا جون ، موسی جون ، عارف عزیز، نازنین

جون ،مایسا حون(تولدت مبارک)،علی ،مرتضی،فرشاد و.... همتون گلی اید

و همتون بزرگوار .

 

قاصدک های مهربون همتونو  دوست دارم

 

همگی با هم فوت می کنیم

 

خوشحالم از این که یک سال با شما زندگی کردم و خوشحال تر می شم

اگه بتونم برا همیشه دوست خوبی براتون باشم.تا وقتی زنده ام سعی

می کنم وبلاگمم زنده نگه دارم البته با کمک شما. (هم اکنون نیازمند یاری

سبزتان هستم)

برای همیشه بر این ساحل قدم می زنم.

میان ماسه ها و کف ها

مد دریا آثار پایم را محو خواهد کرد و باد، کف دریا را از بین خواهد برد.

 اما دریا و ساحل تا ابد جاودانه باقی خواهد ماند.(جبران خلیل جبران)

 

 

 

 

 

 

نوشته شده توسط سميه در دوشنبه دوازدهم فروردین 1387 ساعت 0:1 موضوع | لینک ثابت