زندگي

سلام به همه ی دوستای گل و گلاب خودم ، ممنون از این همه لطف و مهربونی ، این بار خیلی زحمتتون دادم(گاهی اوقات تنوع لازمه دیگه نه) بازم ممنون که تنهام نذاشتین

یه دنیا تشکر خیلی زحمت کشیدین (ما که راضی نبودیم........) یه دنیا مهربونی تقدیم همتون

حالا نوبتی ام باشه نوبت نوشته های شماست نوبت حرفای شماست ببخشید

نوشته هاتونو به ترتیب اومدنتون می ذارم (پارتی بی پارتی).راستی اینم بگم که همه ی کامنتاو رو نذاشتم خیلی خیلی ببخشیدا آخه خیلی زیاد می شد یکم گلچینیگا

 

اولیش داداش شیر علی گل گلاب (اولش کاتالیا جون بود که بعدا متنشو گذاشت)

 

اگر ايران بجز ويران سرا نيست
من اين ويران سرا را دوست دارم
اگر تاريخ ما افسانه رنگ است
من اين افسانه ها را دوست دارم
نواي ناي ما گر جانگدازست
من اين ناي و نوا را دوست دارم
اگر آب و هوايش دلنشين نيست
من اين آب و هوا را دوست دارم
به شوق خار صحراهاي خشكش
من اين فرسوده پا را دوست دارم
من اين دلكش زمين را مي پرستم
من اين روشن سما را دوست دارم
اگر بر من ز ايراني رَوَد زور
من اين زورآزما را دوست دارم
اگر آلوده دامانيد اگر پاك
من اي مردم شما را دوست دارم

**************************

چيزها ديدم در روي زمين :
كودكي ديدم . ماه را بو مي كرد .
قفسي بي در ديدم كه در آن ، روشني پرپر مي زد .
نردباني كه از آن ، عشق مي رفت به بام ملكوت .
من زني را ديدم ، نور در هاون مي كوبيد .
ظهر در سفره ي آنان نان بود ، سبزي بود ، دوري شبنم بود ،
كاسه ي داغ محبت بود .
من گدايي ديدم ، در به درمي رفت آواز چكاوك مي خواست
و سپوري كه به يك پوسته ي خربزه مي برد نماز
بره اي را ديدم ، بادبادك مي خورد.
من الاغي ديدم ، يونجه را مي فهميد.
در چرا گاه « نصيحت » گاوي ديدم سير.
شاعري ديدم هنگام خطاب ، به گل سوسن مي گفت : « شما »
من كتابي ديدم ، واژه هايش همه از جنس بلور.
كاغذي ديدم ، از جنس بهار .
موزه اي ديدم ، دور از سبزه ،
مسجدي دور از آب.
سر بالين فقيهي نوميد ، كوزه اي ديدم لبريز سؤال.
قاطري ديدم بارش « انشا »
اشتري ديدم بارش سبد خالي « پند و امثال » .
عارفي ديدم بارش « تنناها ياهو».
من قطاري ديدم ، روشنايي مي برد .
من قطاري ديدم ، فقه مي برد و چه سنگين مي رفت .
من قطاري ديدم ، كه سياست مي برد ( و چه خالي مي رفت.)
من قطاري ديدم ، تخم نيلوفر و آواز قناري مي برد .
و هواپيمايي ، كه در آن اوج هزاران پايي
خاك از شيشه ي آن پيدا بود :
كاكل پوپك ،
خالهاي پر پروانه ،
عكس غوكي در حوض
و عبور مگس از كوچه ي تنهايي .
خواهش روشن يك گنجشك ، وقتي از روي چناري به زمين مي آيد .
و بلوغ خورشيد .
و هم آغوشي زيباي عروسك با صبح .
پله هايي كه به گلخانه ي شهوت مي رفت .
پله هايي كه به سردابه ي الكل مي رفت .
پله هايي كه به بام اشراق
پله هايي به سكوي تجلي مي رفت.

 

 

کاتالیا جون گل خواهرم گل مادرم

 

بعد از مرگم بيا زيبا نگارم - بيا با جمع خوبان بر سر مزارم

سرت را خم کن ببوس سنگ مزارم - که من در زير خاک چشم انتظارم

***********

یاد ایل لارده مسافرلیق چکاندان خور لاسه ده ایل یخشی

 

آقا حمید:

لبخند بهانه ایست برای زنده بودن لحظه هایت سرشار از این بهانه

آقا امید:

ای کاش می توانستم باران باشم تا تمام غم های دلت را بشویم .

ای کاش می توانستم ابر باشم تا سایه بانی از محبت به رویت بگسترانم.

ای کاش می توانستم خنده باشم تا روی لبانت بنشینم وغنچه بسته لبانت را بگشایم.

ای کاش می توانستم یک پرنده باشم و پرمی گشودم وتا دور دست ها در کنارت پرواز می کردم.

وای کاش سایه بودم تا نزدیک ترین کس به تو می شدم.

آری ای کاش سایه بودم تا همیشه و همه جا همراه و همقدم با تو بودم
ولی افسوس...
افسوس

-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-/-*/

مهم نیست فردا چی میشه مهم اینه که امروز دوستت دارم
مهم نیست فردا کجایی مهم اینه که هر جا باشی دوستت دارم
مهم نیست تا ابد با هم باشیم مهم اینه که تا ابد دوستت دارم
مهم نیست قسمت چیه مهم اینه که قسمت شد دوستت داشته باشم

 

-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/

من سكوت خويش را گم كرده ام !
لاجرم در اين هياهو گم شدم
من ، كه خود افسانه مي پرداختم ،
عاقبت افسانه مردم شدم !


اي سكوت ، اي مادر فريادها ،
ساز جانم از تو پر آوازه بود ،
تا در آغوش تو ، راهي داشتم ،
چون شراب كهنه ، شعرم تازه بود .


در پناهت برگ و بار من شكفت
تو مرا بردي به شهر يادها
من نديدم خوشتر از جادوي تو
اي سكوت ، اي مادر فريادها !


گم شدم در اين هياهو ، گم شدم
تو كجايي تا بگيري داد من ؟
گر سكوت خويش را مي داشتم
زندگي پر بود از فرياد من

 

 

آق مرتضی:

 

سحر با باد می گفتم حدیث آرزومندی
خطاب آمد چرا بند تومانت را نمی بندی
این اولین حرف دلم!!!!!!!!!!!!

-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-/-*/-*/-*/-*/-*

آدمی تا به راه خویش است،هیچ است و فقیر
در توکل به مطلق می رسد و در عشق لایتناهی،نا متناهی می شود.

-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-/-*/-*/-*/-*/-*

عزیزترین و گران ترین ثروتی که می توان بدست آورد
محبوب بودن و محبتی زاده ی ایمان

-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-/-*/-*/-*/-*/-*

و این هم جمله ی پایانی
من از هیچ کس گله ای ندارم،از هیچ کس توقعی ندارم
اگر کسی جانم را از من بگیرد،قلبم را از حلقومم بیرون آورد و دور بریزد
تمام عمر آزارم دهد،آتشم بزند،هر کاری کند،صبر می کنم
از او ناراضی نخواهم بود،او را بد نخواهم دانست،به او بد نخواهم گفت
می دانم که انسان ها،دلها،اندیشه ها و زندگی ها همه بازیچه های دست تقدیرند

 

آقا امیر:

شب بود و شمع بود و من بودم و غم

شب رفت و شمع سوخت و من ماندم وغم
...

 

 

آرش خان:

 

لطیف ترین کلمه لبخند است آن را حفظ کن
زیباترین کلمه راستی است با آن رو راست باش
دوستانه ترین کلمه رفاقت است از آن سو استفاده نکن

-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-/-*/-*/-*/-*/-*

عشق يعني تا ابد آبي شدن
عشق يعني لحظه اي باراني و
لحظه اي شفاف و مهتابي شدن
عشق يعني لذت يك آرزو
عشق يعني هديه اي از آسمان

 

زهره خانوم:

 

از طوفان غم مترس.طوفان ميهمان درياست...
قدري مقاومت كن. پارو بزن و تلاش كن...
طوفان رفتني ست
چه سعادتمند كساني كه طوفان دريا را تحمل ميكنند
و فردا به تماشاي خورشيد ظفر و پيروزي مي نشينند.
آري...
به شرط اينكه صبور باشيم و مقاوم

 

انسان ابله:

 

روزگار مرگ انسانیت است

 

 

آقا عادل:

 

گفته بودم که اگر بوسه دهی توبه کنم که دگر باره از این گونه خطاها نکنم
بوسه دادی و چو برخواست لبم از لب تو،توبه کردم که دگر توبه ی بی جا نکنم

 

 

موسی جون خودم:

چه لطیف است حس آغازی دوباره،

و چه زیباست رسیدن دوباره به روز زیبای آغاز تنفس...

و چه اندازه عجیب است ، روز ابتدای بودن!

و چه اندازه شیرین است امروز...

روز میلاد...

روز تو!

روزی که تو آغاز شدی!


تولدت مبارک آجولی عزیزم

 

 

سمیه جووون:(من نیستما یکی دیگست)

 

زندگي را دوست دارم با تمام بد بياريش...


عاشقي را دوست دارم با تمام بي قراريش...

من ميخوام اشكا بفهمن وقتي از چشام مي ريزه..


تنهايي گر چه گشنده است واسه من خيلي عزيزه

-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*/-*

نون عشقو مي خورم .....
منت نون وا ندارم..
سينه سوخته عاشقم باكسي دعوا ندارم....
تو دنيايي كه گرگو بره گي تو ذاتشه......
من مي خوام خودم باشم با هيچ كي كاري ندارم...
زنده بودم نمي خوام ...زندگي قاموس منه...
فقط و فقط دو رنگي تنها كابوس منه.....
گر چه خاكم ز پا...اما غرورم اسمون...
مشكي رنگ عشقمه....ترانه ققنوس منه.....

 

 

از دایی احمدم به خاطر لطفی که به من دارن ممنون منم دوستون دارم

از پوپی عزیز ،بی ستاره، مریم عزیز ، گ ی ل دا جوون ، بهنام عزیز ، آقا قاسم و خبیس  نیز خیلی خیلی ممنون همین که سر زدن خیلیه (خوشحال تر می شدم اگه متنی یا حرفی می ذاشتین)

جای خیلیا خالی بود مثه فیلسوف کوچیکه ، زهرا کوچولو ، عارف عزیز.نازنین جون ، باسط جون ، عیسی جوون(پویا لیزارد) ، فرشاد عزیز و و ...... لابد کار داشتن لابد  .

 

دنیا دنیا محبت دنیا دنیا مهربونی دنیا دنیا رفاقت و..... تقدیم همتون

 

پست بعدی من با یه ضرب المثل قراره آپ شه (توی بازی کاتالیا جووون که نمی شه شرکت نکرد می شه)

 

نوشته شده توسط سميه در شنبه هفتم اردیبهشت 1387 ساعت 16:1 موضوع | لینک ثابت